Ruch Przełomu Narodowego apelem z dnia 14.01.2009 r. do Prezydenta Rzeczpospolitej Polski Lecha Kaczyńskiego o nie ratyfikowanie traktatu lizbońskiego pragnął zasygnalizować obawy znacznej części społeczeństwa co do dalszych losów Polski. Tymczasem parlament w dniu 23.01.2009 r. uchwala rezolucję skierowaną do Prezydenta RP wzywającą do ratyfikowania tego traktatu.

W ślad za naciskami polskiego parlamentu na Prezydenta następują kolejne, tym razem ze strony francuskich parlamentarzystów, którzy w niedopuszczalny sposób ingerują w wewnętrzne sprawy Polski mając na celu - wbrew wszelkim zasadom przyjętym przez samą Unię Europejską (odrzucenie traktatu przez jednego z członków powoduje jego bezprzedmiotowość) - nakłonienie, a raczej zmuszenie Prezydenta do ratyfikowania traktatu.

Bardzo wymownym jest fakt, iż w delegacji francuskiego parlamentu bierze udział potomek Stanisława Augusta Poniatowskiego, polskiego króla, który to podpisując przed carycą Katarzyną akt kapitulacji stał się grabarzem Polski na ponad 120 lat, a sam jej ostatnim królem.

Presja, która z tak niespotykaną mocą jest wywierana na Prezydenta w sprawie ratyfikacji traktatu lizbońskiego - nowej konstytucji europejskiej - powinna wyczulić naród polski na podstęp płynący ze strony sił libertyńskich, zmierzających do ograniczenia suwerenności państw narodowych, a zarazem powinna go zmobilizować do wyrażenia sprzeciwu wobec przyjęcia tego traktatu. Niech historia z roku 1795  już się nie powtórzy.

Władysław  Kucia
V-ce Przewodniczący RPN